2.7.04

BBC-Indverjar

Krakkarnir eru ofurseldir ruslmenningunni. Ég reyni að skapa umræður í bílnum eða kaffitímunum en þau detta strax í það að fara að ræða enska boltann, enskar hljómsveitir eða enskar slúðurfréttir. Það er bara ein menning sem ræður ríkjum í heiminum í dag og hún er enskumælandi. Líka hér uppi á heimsins kjötkróki. Síðan hvenær vorum við meðlimir í breska heimsveldinu? Afhverju látum við þá kúga okkur eins og hverja aðra BBC-Indverja með öllu sínu ruglukollarokki, boltabulli og galdrabókmenntum, lögguþáttaröðum á lengd við Kínamúrinn og ríðingafréttum af ljótu fólki? Erum við ein af Bretlandseyjum? Vorum við tattúveruð á bossann á Beckham?

Comments:
Þarna er ég sammála þér, bróðir. Gæti tekið heilshugar undir hvert orð, en samt ertu sami sokkurinn. Þú étur vissulega helvíti mikið upp úr enskunni ? rétt eins og aðrir. Hér er t.d. húðflúr nefnt: dövme, ekki tattú. CV nefnið þið íslendingar annars ferilskrá að mig minnir. Bönker nefnist loftvarnarbyrgi. Fjandinn á ég að þurfa að kenna þér íslensku? Byggir upp með annarri og slærð niður með hinni. Svo slettirðu á þýsku og þykist mikill maður. Mamma væri ekki ánægð ef ég talaði tyrkneskuna með þessum hætti, og alls ekki ef ég færi að sletta á þýsku. ? Hér er annars skítaveður, 13 stiga hiti. Ég fór til Sivas í gær til að selja fimmtán skothana sem mamma kerlingin vildi ekki sjá. Ég lagði þá inn á markað og fékk aur fyrir. Fyrir framan Gok Medrese hitti ég Dana með bakpoka. Sá rauðhvítu danabrókina aftan á honum. Ég vatt mér að honum og sagði: Gommorron! Hann kipptist til og var næstum dottinn. Hann var með stóra mottu undir annarri hendinni og ég greip í hana. Forðaði honum þannig frá falli. Hann spurði mig hvort ég væri brjálaður. Are you mad? spurði hann. Ég sagði að svo væri, og að ég væri reiður Íslendingur og væri kominn til að ræna hann fyrir að hafa lagt landið mitt í rúst hér í eina tíð. Hann gapti upp á mig maðurinn, enda er ég mjög dökkur yfirlitum þó hálfíslendingur sé. And what are you going to take? spurði hann. Ég sló þá dálítið hastarlega á brjóst honum og sagði: Sál þína, félagi. Ég held hann hafi fengið trúarlega opinberun þar sem hann stóð því annað eins andlit hef ég ekki séð, hvorki fyrr né síðar. Glyrnurnar voru svo opnar á honum, að á tímabili var hætta á að höfuðið á honum klofnaði. Þá hló ég mikið. Þegar hann var tekinn að tvístíga fyrir framan mig, greip ég í hann. Sagði honum að skila til þjóðar sinnar að hún ætti bæta fyrir allt maðkétna mjölið. Maðurinn vissi ekki hvert hann væri að fara. Ég sneri svo við og hélt í átt að bílnum. Ég gerði mér það svo að leik að líta um öxl mér þegar ég var kominn dálítið frá honum og sá þá að hann var sestur á upprúllaða mottuna, utangáttar og guðlaus. Þá tísti í mér. ? Vissi mamma af þessu, þá mundi hún sjálfsagt elta mig með kústskafti og reyna að ýta af mér hártoppinn.

Olmar
 
Skrifa ummæli



<< Home

This page is powered by Blogger. Isn't yours?